Niedostrzegalna obecność Ducha we wszechczasoświecie - Sierotowicz, Tadeusz (Horyzonty Wychowania, 2007)
Przepraszając Czytelnika za konieczne w tym kontekście uproszczenie, nazwę duchem istnienie albo cechę istnienia, które „mocą wyobraźni projektuje twory, a w dziełach urzeczywistnia formy świata wypełnionego przez sens”. Tak rozumiany duch może być przyczyną czegoś i swym działaniem porządek, lub może lepiej jeszcze – światło zrozumienia i pojmowalności wprowadzać. Istotnie – „w przeciwieństwie do ciemnej irracjonalności istnienia duch jest władzą jawności”. Jeśli „zakresem” działania tak rozumianego ducha jest wszystko to, co istniało, istnieje i istnieć będzie lub istnieć może (czyli jak będę nazywał: wszechczasoświat), mówić będę o „Duchu”; w przeciwnym razie pozostanę przy słowie „duch”...