Międzynarodowa odpowiedzialność karna za zbrodnie wojenne popełniane na dzieciach
Abstrakt
Chociaż system międzynarodowego prawa karnego stanowi stosunkowo nową gałąź prawa międzynarodowego publicznego, jego fundamenty sięgają starożytności. Stosuje się go głównie w sytuacjach poważnych naruszeń prawa międzynarodowego publicznego, popełnionych przez poszczególne osoby, grupy, organizacje i państwa. Jest to pierwszy system prawny traktujący sprawców jego naruszeń jako niezależne podmioty prawa. Wchodzące w skład międzynarodowego prawa karnego międzynarodowe prawo karne dzieci stanowi tę jego część, która obliguje osoby fizyczne, organizacje i państwa, nie tylko do realizacji i przestrzegania tych praw, ale także do podejmowania odpowiednich środków w celu zapobieżenia ich naruszaniu w porządku krajowym, regionalnym i międzynarodowym. Prawa dzieci powinny być traktowane jako bezwzględnie obowiązujące normy międzynarodowego prawa karnego z powodu ich zasadniczej roli, jaką odgrywają w aspekcie ochrony dzieci przed nielegalnymi i niemoralnymi czynami osób pozbawionych międzynarodowej prawnej osobowości. W ten sposób dzieci stanowią chroniony podmiot prawa międzynarodowego, zarówno w czasie pokoju, jak i czasie wojny. Fakt ten potwierdziły również wyroki STSL i MTK. Termin ‘dziecko’ w artykule jest stosowany niezależnie od płci albo fizycznej lub psychicznej zdolności dziecka.
Bibliografia
Albin Eser., Transnational Measures against the Impunity of International Crimes, JICJ (2012), p. 621-634.
Arts, Karin; Popovski, Vesselin (eds.), International Criminal Accountability and the Rights of Children (2006).
Bergsmo, Morten (ed.), Thematic Prosecution of International Sex Crimes (2012).
Boas Gideon and William A. Schabas (eds.), International Criminal Law Developments in the Case Law of the ICTY (2003).
Comparative Youth Justice – Critical Issues (2009).
Edward M. Wise, ‘Prolegomenon to the Principles of International Criminal Law,’ 16 New York University Law Review (1970).
Farhad Malekian and Kerstin Nordlöf, Confessing the International Rights of Children (2012).
Farhad Malekian and Kerstin Nordlöf, Confessing the International Rights of Children (2012).
Farhad Malekian and Kerstin Nordlöf, International Legal Status of Children in the Encyclopaedia of Criminology & Criminal Justice, (Jay S. Albanese, editor, Wiley-Blackwell, 5 volumes, 2014).
Farhad Malekian and Kerstin Nordlöf, International Legal Status of Children in the Encyclopaedia of Criminology & Criminal Justice (Jay S. Albanese, editor,2014).
Farhad Malekian and Kerstin Nordlöf, Prohibition of Sexual Exploitation of Children Constituting Obligations Erga Omnes (2013).
Farhad Malekian and Kerstin Nordlöf, The Sovereignty of Children in Law (2012).
Farhad Malekian, Armenian Genocide and the Questions of Responsibility of the Turkish Government (House of Commons Conference on the Armenia Genocide, Nor Serount Publications, 2007), p. 31-39.
Farhad Malekian, Consolidating the International Criminal Law of Children, Criminal Law Forum (2014).
Farhad Malekian, International Criminal Law: The Legal and Critical Analysis of International Crimes (2 vols. 1991).
Farhad Malekian, International Criminal Responsibility, in M. Cherif Bassiouni (ed.), International Criminal Law, (1999).
Farhad Malekian, Judging International Criminal Justice in the Occupied Territories, International Criminal Law Review 12 (2012) 827–869, 841.
Farhad Malekian, Jurisprudence of International Criminal Justice (2014).
Farhad Malekian, Principles of Islamic International Criminal Law: A Comparative Search (2011).
Farhad Malekian, The Monopolization of International Criminal Law in the United Nations: A Jurisprudential Approach (2 ed, 1995).
Georg Schwarzenberger, ‘The Problem of an International Criminal Law,’ 3 Current Legal Problems (1950).
Gerhard Kermp, Individual Criminal Liability for the Crime of Aggression (2010).
Grover, Sonja C., Prosecuting International Crimes and Human Rights Abuses Committed Against Children – Leading International Court Cases (2010).
Hans Kelsen, Will the Judgement of the Nürenberg Trial Constitute a Precedent in International Law, 1 INT’L L.Q 153 (1947).
International Committee of the Red Cross, Protocols Additional to the Geneva Conventions of 12 August 1949, Geneva, Geneva, 1977, pp.89-101; 16 ILM (1977).
Kerstin Nordlöf, Straffprocessuella Tvångsmedel: Gripande, Anhållande och Häktning (1987).
Kerstin Nordlöf, Straffrättens Processer för Unga Lagöverträdare (1991).
Kerstin Nordlöf, The Legal Philosophy of Protecting a Suspect Child, Journal of the XVII World Congress of the International Association of Youth and Family Judges and Magistrates in Belfast, Northern Ireland, 27 August – 1September 2006.
Kerstin Nordlöf, Unga Lagöverträdare i Social, Straff- och Processrätt (2005).
M. Cherif Bassiouni (ed.), International Criminal Law (3 vols., 1999).
M. Cherif Bassiouni, ‘International Recognition of Victims’ Rights,’ in Bassiouni (ed.), International Criminal Law, vol. III, 635-701 (2008).
M. Cherif Bassiouni, Introduction to International Criminal Law (2003).
Michael Bacharach, ‘The Protection and Rights of Victims under International Criminal Law,’ 34(1) The International Lawyer (2000).
Robert A Friedlander, ‘The Foundations of International Criminal Law: A Present-Day Inquiry,’ 15 Case Western Reserve Journal of International Law13 (1983).
Sheldon Glueck, By What Tribunal Shall War Offenders Be Tried?, 56 Harv.L.R. 1059 (1942-3).
The United Nations War Crimes Commission., History of the United Nations War Crimes Commission and the Development of the Laws of War (London, 1948).
Yoram Dinstein, ‘International Criminal Law,’ 20 Israel Law Review 206 (1985).
Webpages not included.
Copyright (c) 2016 Horyzonty Wychowania
![Creative Commons License](http://i.creativecommons.org/l/by-nc-nd/4.0/88x31.png)
Utwór dostępny jest na licencji Creative Commons Uznanie autorstwa – Użycie niekomercyjne – Bez utworów zależnych 4.0 Międzynarodowe.
Uwagi dotyczące praw autorskich
Autorzy publikujący w tym czasopiśmie wyrażają zgodę na następując warunki:
- Autorzy zachowują prawa autorskie, przyznając czasopismu prawo do pierwszej publikacji swojego tekstu jednocześnie zarejestrowanego pod numerem licencji CC BY-ND, która pozwala innym na korzystanie z tego tekstu z uznaniem autorstwa tekstu oraz pierwotnej publikacji w tym czasopiśmie.
- Autorzy proszeni są o nawiązywanie odrębnych, dodatkowych porozumień wynikających z umowy, dotyczących dystrybucji opublikowanej w czasopiśmie wersji tekstu nie na prawach wyłączności (np. opublikowanie go w repozytorium instytucji lub w innym czasopiśmie), z potwierdzeniem pierwszej publikacji w tym czasopiśmie.
Wyraża się zgodę i zachęca autorów do publikacji ich tekstu w Internecie (np. w repozytorium instytucji lub na jej stronie internetowej) przed lub podczas procesu składania tekstu jako, że może to prowadzić do korzystnych wymian oraz wcześniejszego i większego cytowania opublikowanego tekstu (Patrz The Effect of Open Access). Zalecamy wykorzystanie dowolnego portalu stowarzyszeń badawczych z niżej wymienionych: