Dzieciństwo w doświadczeniu i narracji polskich artystów na przykładzie wspomnień z czasów PRL

Słowa kluczowe: dzieciństwo, analiza tematyczna, rodzina w PRL, środowisko wychowawcze rodzin, artyści

Abstrakt

CEL NAUKOWY: Celem artykułu jest pokazanie dzieciństwa w doświadczeniu i w narracji artystów w czasach PRL.

PROBLEM I METODY BADAWCZE: Problem badawczy zawiera się w pytaniach: 1. Jaki sens i znaczenie ma dzieciństwo w życiu polskiej inteligencji powojennej, którzy przeżywali je w czasach PRL? 2. Jakim aspektom dzieciństwa nadają oni szczególną wartość w swoim rozwoju? Zastosowano badania jakościowe oraz metodę analizy treści z elementami analizy narracyjnej. W interpretacji badań przyjęto podejście hermeneutyczne.

PROCES WYWODU: We wstępie przedstawiono najważniejsze cechy nowoczesnych badań nad dzieciństwem oraz cechy dzieciństwa w wybranych środowiskach społecznych w PRL. W części metodologicznej ukazano cele poznawcze, teoretyczne i praktyczne analizy oraz najważniejsze założenia badawcze. Dokonano charakterystyki materiału badawczego (35 wywiadów autobiograficznych) oraz wskazano najważniejsze kategorie tematyczne analizy. W części analitycznej przedstawiono cechy dzieciństwa w PRL, w tym środowisko rodzinne artystów i występujące w nim metody wychowawcze. Całość artykułu wieńczy podsumowanie, w którym wskazano także funkcje badanych narracji.

WYNIKI ANALIZY NAUKOWEJ: Koncentrują się one wokół kategorii tematycznych, takich jak: 1) kontekst historyczny dzieciństwa i warunki życia, 2) relacje rodzinne, 3) metody wychowawcze w rodzinie oraz 4) zabawy i czas wolny. Kategorie te pokazały świat wartości, wokół których kształtowało się dzieciństwo polskich artystów.

WNIOSKI, REKOMENDACJE I APLIKACYJNE ZNACZENIE WPŁYWU BADAŃ: Wyniki uzupełniają lukę badawczą w obszarze badań nad dzieciństwem w kulturze PRL oraz pokazują przemiany zachodzące w rodzinie i w jej środowisku wychowawczym. Zachęcają do badań ukazujących zróżnicowanie środowisk wychowawczych w PRL.

Bibliografia

Błasiak, A. (2019). Kultura pedagogiczna rodziców jako wewnątrzrodzinny determinant jakości procesu wychowania najmłodszego pokolenia. Horyzonty Wychowania, 22(2), 83–101.

Conway, M.A. i Pleydell-Pearce, C.W. (2000). The construction of autobiographical memories in the self-memory system. Psychological Review, 107(2), 261–288.

Czapów, C. (1968). Rodzina a wychowanie. Nasza Księgarnia.

Doniec, R. (2019). Rodzina Polska w kulturze realnego socjalizmu. Między ideologią a codziennością. Impuls.

Frank, A. (1995). The wounded storyteller: Body, illness and ethics. University of Chicago Press.

Garbula, J. i Kowalik-Olubińska, M. (2012). Konstruowanie obrazu dzieciństwa w perspektywie psychologicznej i socjokulturowej. Przegląd Pedagogiczny, 1, 25–34.

Górnicka-Boratyńska, A. (2010). Zielone pomarańcze, czyli PRL dla dzieci. Agencja Edytorska „Ezop”.

James, A. i Prout, A. (red.). (1997). Constructing and reconstructing childhood: Contemporary issues in the sociological study of childhood (wyd. 2). Falmer Press.

Jarosz, E. (2017). Dziecko i dzieciństwo – pejzaż współczesny. Rzecz o badaniach nad dzieciństwem. Pedagogika Społeczna, 16(2/64), 57–81.

Klich-Kluczewska, B. (2015). Rodzina, tabu i komunizm w Polsce 1956–1989. Universitas.

Riessman, C.K. (1993). Narrative analysis. SAGE Publications.

Sikorska, M. (2009). Nowa matka, nowy ojciec, nowe dziecko. Wydawnictwo Akademickie i Profesjonalne.

Smolińska-Theiss, B. (2010). Rozwój badań nad dzieciństwem – przełomy i przejścia. Chowanna, 1, 13–26.

Szpak, E. (2013). Mentalność ludności wiejskiej PRL. Studium zmian. Wydawnictwo Naukowe Scholar.

Szpakowska, M. (2004). Chcieć i mieć. W.A.B.

Opublikowane
2026-06-30
Jak cytować
Doniec, R. I. (2026). Dzieciństwo w doświadczeniu i narracji polskich artystów na przykładzie wspomnień z czasów PRL. Horyzonty Wychowania, 25(74), 21-30. https://doi.org/10.35765/hw.2026.2574.04