Pedagogika towarzyszenia wobec potrzeb relacyjnych uczniów zdolnych na podstawie badań własnych

Słowa kluczowe: pedagogika towarzyszenia, uczniowie zdolni, potrzeby relacyjne, relacja nauczyciel–uczeń, badania jakościowe

Abstrakt

CEL NAUKOWY: Celem niniejszego artykułu jest ukazanie pedagogiki towarzyszenia wobec potrzeb relacyjnych uczniów zdolnych.

PROBLEM I METODY BADAWCZE: Problem badawczy wiąże się z towarzyszeniem jako centralną kategorią pedagogiki towarzyszenia, w tym przypadku potencjalnym towarzyszeniem uczniom zdolnym w ich całościowym rozwoju osobowym, moralnym i duchowym. Badania zostały przeprowadzone za pomocą metody jakościowej w duchu paradygmatu interpretatywnego. Do ich analizy została użyta analiza proksemiczna.

PROCES ARGUMENTACJI: Proces argumentacji został oparty na założeniach pedagogiki towarzyszenia, wywodzącej się z pedagogiki ignacjańskiej, akcentującej podmiotowość, dialog, refleksyjność i integralny rozwój. W pierwszej części artykułu przedstawiono teoretyczne podstawy pedagogiki towarzyszenia i specyfikę funkcjonowania uczniów zdolnych. Następnie dokonano jakościowej analizy narracji osób zdolnych. Analiza proksemiczna pozwoliła uchwycić znaczenie relacji interpersonalnych w doświadczeniach badanych oraz ukazać ich oczekiwania wobec rodziców, nauczycieli i środowiska szkolnego.

WYNIKI ANALIZY NAUKOWEJ: Z przeprowadzonych badań wynika, że uczniowie zdolni bardzo potrzebują relacji opartych na towarzyszeniu zamiast kontroli, powierzchownym ocenianiu i zarządzaniu ich sukcesem szkolnym. Badani od swoich wychowawców – rodziców i nauczycieli – oczekiwali przede wszystkim autentycznego zainteresowania ich osobą, indywidualnego podejścia, inspiracji, dialogu oraz rozumienia ich emocji.

WNIOSKI, REKOMENDACJE I APLIKACYJNE ZNACZENIE WPLYWU BADAŃ: Badania pokazują, że uczniowie zdolni potrzebują przede wszystkim relacji opartych na zaufaniu, zrozumieniu i towarzyszeniu. Implikacyjny charakter badań posłuży do budowania bardziej podmiotowego i relacyjnego modelu pracy z uczniem zdolnym.

Bibliografia

Baumeister, R.F. i Leary, M.R. (1995). The need to belong: Desire for interpersonal attachment as a fundamental human motivation. Psychological Bulletin, 117(3), 497–529. https://doi.org/10.1037/0033-2909.117.3.497

Bowlby, J. (1988). A secure base: Parent-Child attachment and healthy human development. Basic Books.

Dybowska, E. (2013). Wychowawca w pedagogice ignacjańskiej. Akademia Ignatianum, Wydawnictwo WAM.

Dyrda, B. (2007). Zjawiska niepowodzeń szkolnych uczniów zdolnych. Rozpoznawanie i przeciwdziałanie. Oficyna Wydawnicza „Impuls”.

Gałkowski, S. (2016). Długomyślność. Wprowadzenie do filozofii wychowania. Akademia Ignatianum, Wydawnictwo WAM.

Gierczyk, M. (2019). Uczeń zdolny w polskiej i angielskiej przestrzeni szkolnej. Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego.

Jalics, F. (2017). Kontemplacja. Wprowadzenie do modlitwy uważności (J. Bolewski, tłum.). Wydawnictwo WAM.

Lowney, Ch. (2013). Heroiczne przywództwo. Tajemnice sukcesu firmy istniejącej ponad 450 lat (Ł. Malczak, tłum.). Wydawnictwo WAM.

Jasnos, R. (2008). Pedagogia Boża w Objawieniu, W: W. Pasierbek (red.), Pedagogika ignacjańska wobec wyzwań współczesnego humanizmu (s. 15–32). Wydawnictwo WAM.

Kamińska, A. (2021). Matura na 100%, doświadczenia edukacyjne uczniów zdolnych w polskiej szkole publicznej. Wydawnictwo Naukowe Akademii Ignatianum w Krakowie.

Limont, W. (2012). Uczeń zdolny. Jak go rozpoznać i jak z nim pracować. Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne.

Marek, Z. (2014), Religia. Pomoc czy zagrożenie dla edukacji? Wydawnictwo WAM.

Marek, Z. (2017). Pedagogika towarzyszenia. Perspektywa pedagogiki ignacjańskiej. Akademia Ignatianum w Krakowie.

Marek, Z. i Walulik, A. (2020). Pedagogika dobrej nowiny. Perspektywa katolicka. Wydawnictwo Naukowe Akademii Ignatianum w Krakowie.

Porzucek-Miśkiewicz, M. (2022). Jednostka zdolna w przestrzeniach edukacyjnych. Wydawnictwo Naukowe UAM.

Sánchez-Moncayo, M.R., Menacho, I., Ramiro, P. i Navarro, J.I. (2025). Perfectionism and psychological well-being in adolescents with high intellectual abilities. Frontiers in Psychology, 16,1617755. https://doi.org/10.3389/fpsyg.2025.1617755

Walulik, A. (2011). Moderacyjne i synergiczne kształtowanie dorosłości. Propozycja typologii modeli znaczeń wiedzy religijnej na podstawie Korespondencyjnego Kursu Biblijnego. Wydawnictwo WAM.

Walulik, A. (2012a). Edukacyjne wspomaganie dorosłych w refleksji nad życiem. Akademia Ignatianum, Wydawnictwo WAM.

Walulik, A. (2012b). Wiara i religia w całożyciowym uczeniu się. Roczniki Pedagogiczne, 4(40), 95–105.

Walulik, A. (2022). Biography as a spatial frame of meaning: A proxemic analysis in pedagogical narrative analysis. Multidisciplinary Journal of School Education, 11(21), 131–150. https://doi.org/10.35765/mjse.2022.1121.07

Opublikowane
2026-09-30
Jak cytować
Kamińska, A. (2026). Pedagogika towarzyszenia wobec potrzeb relacyjnych uczniów zdolnych na podstawie badań własnych . Horyzonty Wychowania, 25(75), 83-92. https://doi.org/10.35765/hw.2026.2575.10