Towarzyszenie ignacjańskie w uniwersytecie

Słowa kluczowe: towarzyszenie, transcendencja, pedagogika ignacjańska, wspólnota akademicka, działalność naukowa

Abstrakt

CEL NAUKOWY: Rekonstrukcja cech towarzyszenia akademickiego w tradycji ignacjańskiej na podstawie wybranych elementów dorobku i działalności ks. prof. Zbigniewa Marka SJ.

PROBLEM I METODY BADAWCZE: Problem dotyczy pytania: Jakie cechy towarzyszenia sprzyjają wspieraniu młodych pracowników nauki? W analizie zastosowano krytyczną refleksję nad dorobkiem i działalnością ks. prof. Marka oraz artykułów poświęconych jego myśli i działalności opublikowanych po śmierci.

PROCES WYWODU: Na podstawie analizy wybranych publikacji ks. profesora oraz artykułów o jego działalności wskazano na potencjał towarzyszenia w tradycji ignacjańskiej, ujawniający się w aktywności publikacyjnej i w procesie osiągania kolejnych stopni awansu naukowego. Wyodrębniono cechy towarzyszenia obecne w podręcznikach przygotowywanych pod kierunkiem ks. Marka, w publikacjach naukowych oraz w procesie przygotowywania i oceny prac awansowych.

WYNIKI ANALIZY NAUKOWEJ: Ustalono, że fundamentem towarzyszenia w uniwersytecie jest poszanowanie godności każdego człowieka oraz takie informowanie o jakości ocenianego dorobku, które będzie świadectwem odkrywanej prawdy i uznawanych wartości.

WNIOSKI, REKOMENDACJE I APLIKACYJNE ZNACZENIE WPŁYWU BADAŃ: Pedagogika towarzyszenia w tradycji ignacjańskiej nie jest powszechnie znaną koncepcją pedagogiczną. Refleksja nad dorobkiem ks. prof. Marka ukazuje uniwersytet jako środowisko wzajemnego wspierania się w rozwoju osobistym i zawodowym. Działalność ks. Profesora wskazuje na aktualność idei ignacjańskiej w tworzeniu wspólnoty akademickiej. Wyniki przeprowadzonej analizy to przesłanki do budowy programów wspierania młodszych pracowników naukowych na drodze awansu naukowego.

Bibliografia

Ambrogetti, F. i Rubin, S. (2013). Jezuita papież Franciszek. Wywiad rzeka z Jorge Bergoglio (A. Fijałkowska-Żydok, tłum.). Dom Wydawniczy Rafael.

Bogdalczyk, M. (2012). Wiara jako troska ostateczna. W nawiązaniu do myśli Paula Tillicha. Logos i Ethos, 2(33), 83–108.

Casalini, C. (2019). Włodzimierz Ledóchowski’s call for cura personalis: Humanist roots and Jesuit distinctiveness in education. Studia Paedagogica Ignatiana, 22(4), 123–134.

Charytański, J. i Kubik, W. (red.). (1977–1980). Podręcznik metodyczny do Katechizmu religii katolickiej. Cz. I–IV. Akademia Teologii Katolickiej.

Coggins, C.C. (1980). Individual growth through community problem solving. W: R.O. Boyd i J.W. Apps (red.), Refining the discipline of adult education (s. 156–171). Jossey-Bass.

Czerniawska, O. (2007). Drogi i bezdroża andragogiki i gerontologii. Wydawnictwo Akademii Humanistyczno-Ekonomicznej w Łodzi.

Grudziński, A. (2024). Ks. Zbigniew Marek SJ (1947–2024) – pedagog religii i nauczyciel akademicki. Biografistyka Pedagogiczna, 9(3), 13–31.

Jan Paweł II. (1999). Fides et ratio. Encyklika Ojca Świętego Jana Pawła II do biskupów Kościoła katolickiego o relacjach między wiarą a rozumem. Libreria Editrice Vaticana.

Kochel, J. (2024). Katecheza biblijna ks. Zbigniewa Marka SJ (1947–2024). Studia Katechetyczne, 20, 15–28.

Komisja Wychowania Katolickiego Konferencji Episkopatu Polski. (2010). Program nauczania religii rzymskokatolickiej w przedszkolach i szkołach. Wydawnictwo WAM.

Konferencja Episkopatu Polski. (2001). Podstawa programowa katechezy Kościoła katolickiego w Polsce. Wydawnictwo WAM.

Konferencja Episkopatu Polski. (2010). Podstawa programowa katechezy Kościoła katolickiegon w Polsce. Wydawnictwo WAM.

Kubik, W. (red.). (1984a). Jezus Chrystus z nami. Tom I. Spotkanie z Jezusem we wspólnocie Kościoła. Akademia Teologii Katolickiej.

Kubik, W. (red.). (1984b). Jezus Chrystus z nami. Tom II. Spotkanie z Jezusem w Eucharystycznej wspólnocie. Akademia Teologii Katolickiej.

Krysztofik, J. i Walulik, A. (2016). Między ignorancją a eksperckością. Edukacja religijna w kształtowaniu codzienności dorosłych. Edycja Świętego Pawła.

Marek, Z. (2014). Religia – pomoc czy zagrożenie dla edukacji? Wydawnictwo WAM.

Marek, Z. (2017). Pedagogika towarzyszenia. Perspektywa tradycji ignacjańskiej. Akademia Ignatianum w Krakowie.

Marek, Z. i Walulik, A. (2019). Christianity as an inspiration for the pedagogical sciences. Acta Universitatis Nicolai Copernici. Pedagogika, 37(1), 27–49.

Marek, Z. i Walulik, A. (2019a). Ewangelia inspiracją dla nauk o wychowaniu. Horyzonty Wychowania, 18(45), 95–108.

Marek, Z. i Walulik, A. (2019b). Towarzyszenie w tradycji ignacjańskiej budowaniem relacji mistrz–uczeń. W: L. Pawelski i M. Rembierz (red.), Wychować (w sobie) mistrza (s. 101–113). Polskie Stowarzyszenie Nauczycieli Twórczych.

Marek, Z. i Walulik, A. (2020). Pedagogika Dobrej Nowiny. Wydawnictwo Naukowe Akademii Ignatianum w Krakowie.

Marek, Z. i Walulik, A. (2021). What morality and religion have in common with health? Pedagogy of religion in the formation of moral competence. Journal of Religion and Health, 60(5), 3505–3521. https://doi.org/10.1007/s10943-021-01279-6

Mółka, J. i Mółka, M. (2025). Profesor Zbigniew Marek SJ (1947–2024) – autorytet pedagogicznego towarzyszenia. W: I. Jazukiewicz (red.), Sprawności moralne w wychowaniu: mistrzowie, autorytety, wzory (s. 61–82). Wydawnictwo Uniwersytetu Szczecińskiego.

Mółka, J. i Walulik, A. (red.). (2017). Septuaginta pedagogiczno-katechetyczna. Akademia Ignatianum w Krakowie.

Mółka, M. (2025). Marek Zbigniew Jan. W: J. Kamińska (red.), Słownik biograficzny pedagogów polskich (s. 438–439). Wydawnictwo PAU.

Nussbaum, M.C. (2008). Kształcenie dla zysku, kształcenie dla wolności. W: B.D. Gołębniak (red.),Pytanie o szkołę wyższą (s. 65–89). Wydawnictwo DSW.

Pasławska-Smęder, A. (2025). Biografia Marii Grzegorzewskiej inspiracją dla kształtowania duchowości i twórczego życia. Paedagogia Christiana, 55(1), 103–122. https://doi.org/10.12775/PCh.2025.006

Szulakiewicz, W. (2024). Ksiądz Zbigniew Jan Marek SJ (1947–2024) – pedagog religii. Paedagogia Christiana, 53(1), 9–25. https://doi.org/10.12775/PCh.2024.001

Śliwerski, B. (2008). Pedagogika bez transcendencji. W: W. Pasierbek (red.), Pedagogika ignacjańska wobec wyzwań współczesnego humanizmu (s. 79–108). Wyższa Szkoła Filozoficzno-Pedagogiczna Ignatianum i Wydawnictwo WAM.

Walulik, A. (2011). Moderacyjne i synergiczne kształtowanie dorosłości. Propozycja typologii modeli znaczeń formacji religijnej dorosłych. Wydawnictwo WAM.

Walulik, A. (2023). Synergiczny charakter pedagogiki inspirowanej Ewangelią. Studia Paedagogica Ignatiana, 26(4), 9–23. https://doi.org/10.12775/SPI.2023.4.002

Walulik, A. (2025). „Nikt z nas nie żyje dla siebie, nikt nie umiera dla siebie” (Rz 14,7). Wychowanie i duchowość w biografii Zbigniewa Marka SJ. Paedagogia Christiana, 55, 11–31. https://doi.org/10.12775/PCh.2025.002

Walulik, A. i Ruciński, M. (2024). Nowoczesny podręcznik do nauczania religii w ujęciu ks. Zbigniewa Marka. Studia Katechetyczne, 20, 45–56. https://doi.org/10.21697/sk.2024.20.3

Zellma, A. (2024). Pedagogika religii w ujęciu ks. prof. Zbigniewa Marka SJ. Studia Katechetyczne, 20, 29–43.

Żmudziński, W. (2008). Sukces po ignacjańsku. Cztery filary jezuickiego sukcesu według Chrisa Lowneya. W: W. Pasierbek (red.), Pedagogika ignacjańska wobec wyzwań współczesnego humanizmu (s. 265–271). Wyższa Szkoła Filozoficzno-Pedagogiczna Ignatianum i Wydawnictwo WAM.

Opublikowane
2026-09-30
Jak cytować
Walulik, A. (2026). Towarzyszenie ignacjańskie w uniwersytecie . Horyzonty Wychowania, 25(75), 13-23. https://doi.org/10.35765/hw.2026.2575.04